Kung pagbabatayan ang dami ng proyekto, biyahe, pulong, anunsiyo, Facebook post, at sagot sa mga kritiko, parang hindi isang taon pa lamang ang gobernador ng Catanduanes. Para bang tatlong taon na ang lumipas—at baka pati ang kalendaryo sa Capitol ay napapagod na sa kakalipat ng pahina. Hikhikhik!

Si Governor Patrick Alain T. Azanza ay tila may sariling alarm clock na hindi marunong mag-snooze. Umaga, may aktibidad. Tanghali, may pulong. Hapon, may proyekto. Gabi, may post. At kapag may nagkomento? Aba, huwag kang magtaka kung may kasunod pang sagot. Parang may 25 oras ang isang araw niya, samantalang tayong ordinaryong nilalang ay hirap na hirap pagkasyahin ang 24. Hikhikhik!

Isa sa mga kapansin-pansing katangian ng gobernador ay ang pagiging social-media inclined. Hindi siya iyong opisyal na kailangang hanapin pa sa mga lumang litrato para malaman kung ano ang ginagawa. Madalas, nasa feed na mismo ang kaniyang mga aktibidad, anunsiyo, paliwanag, at minsan, palitan ng maaanghang na salita.

Sa panahon ngayon, malaking bagay ang mabilis na komunikasyon. Hindi na kailangang maghintay ng press release na parang liham na ipinadala sa pamamagitan ng kalapati. Isang post lamang, alam na ng publiko ang nangyayari. Pero siyempre, may kapalit din iyan: kapag bukas ang Facebook sa papuri, bukas din iyan sa puna, tanong, at batikos.

At dito nagiging interesante ang personalidad ng ating gobernador. Hindi raw siya basta natitinag sa bashers. May mga nagbibiro pa nga na kapag binash mo siya, baka mas lalo ka pang mapansin sa kaniyang comment section. Hikhikhik! Ang tanong tuloy: sino ba talaga ang nagba-bash kanino? At sa dami ng trolls na naglalabasan sa social media, kakayanin kaya niyang lipunin ang mga ito? O baka kailangan na rin ng sariling task force para sa mga troll na hindi nauubusan ng data?

May isa pa tayong bansag na puwedeng ikabit sa kaniya: “Special Solicitor General.” Hindi dahil may bagong posisyon siya sa gobyerno, kundi dahil tila sanay siyang mag-solicit ng suporta, tulong, pondo, at pakikipagtulungan para sa mga proyekto. Pero may nakakatawang tanong din: kung siya ang mahilig mag-solicit, handa rin kaya siyang masolicitan—lalo na kapag panahon na ng Pantomina? Hikhikhik!

Pero sa likod ng biruan, naroon ang isang mahalagang usapin: anong uri ng tulong ang dapat iwan ng isang lider? Iyong minsanang ayuda na ubos agad pagkatapos ng pila, o proyektong may pangmatagalang pakinabang? Sa kaniyang mga pahayag, itinutulak ni Azanza ang mga programang hindi lamang para sa isang barangay o isang bangkete, kundi mga proyektong inaasahang mapakikinabangan ng mas maraming Catandunganon.

Sa unang State of the Province Address o SOPA, inilatag niya ang mga programa sa kalusugan, kabuhayan, edukasyon, imprastraktura, at paghahatid ng serbisyo sa malalayong komunidad. Nariyan ang ₱30 milyong pondo para sa maintenance medicines, ₱10 milyong abaka buying station, mga scholarship, rolling bakery, egg-laying project, solar lighting, at mga sasakyang inilaan sa mga munisipalidad.

May mga plano rin tungkol sa pagpapalawak ng EBMC, pagtatayo ng Cancer Care Hub, pagpapaunlad ng ekonomiya, at panukalang Friendship Bridge. Ang ilan ay programa nang naipatupad, ang iba ay nagpapatuloy, at mayroon ding nasa yugto pa lamang ng pagpaplano. Kaya huwag nating pagsamahin sa iisang basket ang natapos na proyekto at ang proyektong nasa drawing board pa lamang. Magkaiba po iyon, kahit pareho silang maganda sa presentation. Hikhikhik!

Ang tanong lamang: sa dami ng kaniyang ginagawa at ipinapakita, natutulog pa kaya ang gobernador? O baka ang pahinga niya ay habang nasa eroplano, sasakyan, o naghihintay sa susunod na meeting? At sa kaniyang madalas na pagbiyahe para sa mga proyekto at pakikipag-ugnayan, baka kailangan na rin niyang magpa-book ng appointment sa sariling bahay. Hikhikhik! Siyempre, biro lamang—baka may calendar invitation na rin si misis para sa quality time!

Hindi rin nakaligtas sa usapan ang kaniyang pagiging palaban. May mga pumupuna na masyado siyang maingay. Pero sa pulitika, may pagkakaiba ang pagiging maingay at ang pagiging nakikita. Ang mahalaga, ang bawat ingay ay may kasamang malinaw na impormasyon, konkretong aksiyon, at resulta. Dahil hindi naman Facebook engagement ang sukatan ng pag-unlad, at hindi rin paramihan ng likes ang trabaho ng gobernador.

At tungkol naman sa SOPA—State of the Province Address—may ilan sigurong nagtanong: “Address pa talaga ang problema?” Hikhikhik! Hindi naman ang address ang kailangang hanapin, kundi ang tunay na direksiyon ng lalawigan. Saan tayo patungo? Aling proyekto ang matatapos? Sino ang makikinabang? At kailan mararamdaman ng ordinaryong mamamayan ang ipinapangakong pagbabago?

Sa totoo lang, madaling punahin ang isang lider kapag nakikita siya araw-araw. Mas madali ring purihin kapag maganda ang presentation. Ngunit ang mas mahirap ay ang patas na pagsukat sa kaniyang trabaho. Ang mga numerong inilatag sa SOPA ay kailangang masundan ng malinaw na datos: ilan ang nagamot, ilang pamilya ang nagkaroon ng matatag na kabuhayan, ilang estudyante ang nakapagtapos dahil sa scholarship, at ilang proyekto ang tunay na natapos at napakinabangan?

Kaya sa gobernador, isang paalala mula sa inyong Mr. Tagulipdan: ituloy ang pagiging aktibo, mabilis sa komunikasyon, at bukas sa publiko. Pero huwag hayaang matabunan ng palitan ng banat sa social media ang mas mahalagang trabaho sa Capitol. Hindi lahat ng kritiko ay troll, at hindi lahat ng papuri ay patunay ng tagumpay. Minsan, ang pinakamahalagang tanong ay nagmumula pa sa mga taong hindi marunong mag-comment, pero araw-araw na naghihintay ng serbisyo.

At sa mga bashers naman, huwag masyadong mag-alala. Hindi naman kailangang maging magkakaibigan ang lahat sa Facebook. Ang kailangan lang ay maging magkakampi pagdating sa kapakanan ng Catanduanes.

Isang taon pa lamang ang lumipas, pero tila napakarami nang eksena sa unang kabanata ng administrasyon. May proyekto, may plano, may biyahe, may post, may sagutan, may palakpakan, at siyempre, may mga tanong na hindi dapat mawala.

Kaya ang huling tanong: Governor, may natitira pa bang oras para matulog, o kailangan na naming mag-post ng advisory na “Pahinga muna, Gov—bukas na ulit ang serbisyo!” Hikhikhik!

Dahil sa huli, hindi naman paramihan ng post, dami ng biyahe, o lakas ng boses ang tunay na sukatan ng isang gobernador. Ang pinakamagandang update ay ang marinig mula sa mga Catandunganon na gumaan ang kanilang buhay, lumawak ang kanilang oportunidad, at hindi sila naiwan sa pag-unlad.

At iyon ang post na kahit walang caption, siguradong maraming magla-like.

— Mr. Tagulipdan

Advertisement